Charakterystyka osteoporozy i konieczność leczenia
Osteoporoza to przewlekła choroba, w której dochodzi do zmniejszenia gęstości mineralnej kości oraz zaburzenia ich struktury. W rezultacie kości stają się kruche i podatne na złamania.
Osteoporoza uznawana jest za epidemię XXI wieku. Rozpoznaje się ją u co trzeciej kobiety i co piątego mężczyzny powyżej 50. roku życia. U osób starszych do rozwoju choroby prowadzi przede wszystkim niedobór wapnia i witaminy D. Substancje te są ze sobą powiązane, ponieważ wapń nie wchłania się prawidłowo bez witaminy D.
Inne przyczyny osteoporozy:
-
zaburzenia hormonalne;
-
okres pomenopauzalny;
-
predyspozycje genetyczne;
-
nadmierna masa ciała;
-
stosowanie niektórych leków, np. glikokortykosteroidów;
-
mała aktywność fizyczna.
Przez długi czas osteoporoza może przebiegać bezobjawowo. Często jest diagnozowana przez reumatologa dopiero po złamaniu kręgu, szyjki kości udowej, kości przedramienia lub kości udowej — są to najczęstsze miejsca złamań osteoporotycznych.
Inne charakterystyczne objawy związane z kompresyjnym uszkodzeniem kręgów:
-
obniżenie wysokości kręgosłupa;
-
deformacje w odcinku lędźwiowym;
-
zmniejszenie wzrostu;
-
bóle pleców i stawów biodrowych;
-
ograniczenie ruchomości.
Bez odpowiedniego leczenia osteoporoza postępuje, a ryzyko złamań osteoporotycznych wzrasta nawet przy niewielkim urazie. Aby zapobiec niepełnosprawności, zaleca się leczenie farmakologiczne, w tym terapię infuzyjną w domu lub w klinice.
Leki stosowane w profilaktyce i leczeniu osteoporozy
Kroplówki przy osteoporozie hamują procesy degeneracyjne w tkance kostnej i zwiększają masę kostną. Główne składniki stosowanych preparatów to bisfosfoniany, witamina D3 oraz wapń.
„Aklasta”
Preparat „Aklasta” należy do grupy bisfosfonianów — inhibitorów resorpcji kości. Zawiera kwas zoledronowy (monohydrat) oraz w niewielkich ilościach mannitol i cytrynian sodu dwuwodny.
Po podaniu substancja czynna szybko gromadzi się w kościach. Zmniejsza aktywność osteoklastów (komórek odpowiedzialnych za rozkład tkanki kostnej) oraz hamuje uwalnianie wapnia z kości. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwnowotworowe.
Dawkę i schemat leczenia preparatem „Aklasta” ustala lekarz indywidualnie, w zależności od stadium choroby. Przeciwwskazania do stosowania:
-
hipokalcemia;
-
niewydolność nerek;
-
ciąża i okres karmienia piersią;
-
nadwrażliwość na składniki preparatu.
Przed ponownym podaniem leku należy ocenić poziom kreatyniny w surowicy krwi. W przypadku zaburzeń czynności nerek terapię należy przerwać.
Jednym z działań niepożądanych „Aklasty” mogą być zawroty głowy. W czasie terapii zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów.
„Ibandronian”
„Ibandronian” to bisfosfonian trzeciej generacji zawierający dwie cząsteczki azotu. Występuje w postaci bezbarwnego płynu. Z koncentratu przygotowuje się roztwór do infuzji poprzez zmieszanie go z chlorkiem sodu.
Lek jest skuteczny w leczeniu osteoporozy i cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa — nie wykazuje działania nefrotoksycznego i rzadko powoduje powikłania.
Pacjentom z osteoporozą podaje się kroplówkę z ibandronianem raz na 4 tygodnie. Czas trwania infuzji wynosi około 15 minut.




























