Opis Cavintonu: skład, działanie, postać
Cavinton należy do grupy leków nootropowych wpływających na metabolizm mózgu i krążenie mózgowe. Substancją czynną jest winpocetyna, która wykazuje następujące właściwości:
-
rozszerza naczynia krwionośne (działanie wazodylatacyjne), poprawiając przepływ krwi w tkankach,
-
działa neuroprotekcyjnie, chroniąc komórki nerwowe przed uszkodzeniem,
-
wykazuje właściwości antyoksydacyjne, ograniczając stres oksydacyjny wywołany przez wolne rodniki.
Preparat dostępny jest w różnych postaciach, jednak najszybsze i najbardziej przewidywalne działanie zapewnia koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. 1 ml zawiera 5 mg winpocetyny oraz substancje pomocnicze.
Podanie Cavintonu w formie kroplówki:
-
poprawia przepływ krwi w mózgu,
-
korzystnie wpływa na właściwości reologiczne krwi,
-
wspiera odżywienie i dotlenienie tkanek,
-
rozszerza naczynia mózgowe,
-
zwiększa tolerancję komórek na niedotlenienie,
-
stymuluje metabolizm neuroprzekaźników,
-
poprawia wykorzystanie glukozy przez komórki nerwowe.
Lek może również spowalniać rozwój związanych z wiekiem zaburzeń funkcji poznawczych, wzroku oraz układu przedsionkowego.
Wskazania do stosowania Cavintonu
Cavinton wykorzystywany jest w różnych dziedzinach medycyny, najczęściej w neurologii — w stanach związanych z zaburzeniami krążenia mózgowego. Do najważniejszych wskazań należą:
-
przemijający napad niedokrwienny (TIA),
-
udar niedokrwienny mózgu,
-
miażdżyca naczyń mózgowych,
-
otępienie naczyniowe,
-
encefalopatie (pourazowa, nadciśnieniowa),
-
niewydolność krążenia w układzie kręgowo-podstawnym.
Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu objawowym następstw udaru mózgu.
W okulistyce stosowany jest w przewlekłych schorzeniach naczyniowych siatkówki i naczyniówki. W otolaryngologii bywa wykorzystywany przy zawrotach głowy, szumach usznych, pogorszeniu słuchu, chorobie Ménière’a oraz w zaburzeniach równowagi.
Zamienniki Cavintonu
W aptekach dostępne są preparaty zawierające winpocetynę lub inne leki o zbliżonym działaniu. Decyzję o ewentualnej zmianie terapii podejmuje lekarz, jeśli lek nie jest odpowiedni lub występują przeciwwskazania.
Do możliwych alternatyw należą m.in.:
-
Winpocetyna (preparaty generyczne),
-
Betaserc,
-
Nootropil,
-
Lucetam,
-
Pantogam,
-
Rekognan oraz inne leki stosowane w terapii zaburzeń krążenia mózgowego i funkcji poznawczych.
Dobór odpowiedniego preparatu powinien zawsze odbywać się po konsultacji lekarskiej.




























