Czym jest Hemodez
Hemodez to roztwór dożylny o działaniu detoksykacyjnym, klarowny lub lekko żółtawy. Substancją czynną jest poliwinylopirolidon (PVP) o niskiej masie cząsteczkowej. Skład uzupełniający obejmuje m.in. chlorek sodu, chlorek potasu, sole magnezu oraz wodorowęglan sodu.
Preparat występuje w postaci gotowego roztworu do infuzji w opakowaniach 100–400 ml. Każde opakowanie zawiera ulotkę informacyjną.
Hemodez był szeroko stosowany od lat 60. XX wieku do około 2005 r. w leczeniu zatruć endogennych i egzogennych oraz zakażeń przewodu pokarmowego. Kroplówki z Hemodezem podawano także po zabiegach operacyjnych, w chorobach wątroby i nerek czy w ostrym okresie zawału mięśnia sercowego. Preparat wykazywał zdolność wiązania toksyn w osoczu i wspomagania ich eliminacji.
Obecnie stosowany jest rzadko i wyłącznie w ściśle określonych wskazaniach. W praktyce klinicznej w Polsce do terapii detoksykacyjnej częściej wykorzystuje się inne roztwory infuzyjne, takie jak płyn Ringera czy nowoczesne preparaty krystaloidowe i koloidowe.
Wskazania do dożylnego podania
Hemodez wykazywał skuteczność m.in. w następujących stanach:
-
zakażenia przewodu pokarmowego (np. salmonelloza, czerwonka bakteryjna),
-
choroba oparzeniowa,
-
sepsa, zapalenie otrzewnej,
-
ciężkie schorzenia wątroby i nerek,
-
toksykozę noworodków i zakażenia wewnątrzmaciczne,
-
stan przedrzucawkowy (gestoza),
-
łuszczyca,
-
choroba popromienna.
Mechanizm działania polega na wiązaniu toksyn w osoczu przez PVP o niskiej masie cząsteczkowej i ich przyspieszonej eliminacji z organizmu. Najlepsze efekty obserwowano w pierwszych dniach leczenia ciężkich oparzeń. Terapia mogła być łączona z podawaniem osocza i roztworów koloidowych.
Przeciwwskazania
Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Ponadto nie zaleca się stosowania w przypadku:
-
nadciśnienia śródczaszkowego,
-
udaru krwotocznego,
-
ciężkich reakcji alergicznych w wywiadzie,
-
astmy oskrzelowej,
-
przewlekłej niewydolności serca,
-
objawów choroby zakrzepowo-zatorowej,
-
zakrzepicy żył głębokich,
-
okresu rekonwalescencji po urazie czaszkowo-mózgowym.
W ciąży i podczas karmienia piersią decyzja o zastosowaniu powinna być podejmowana indywidualnie, wyłącznie przy wyraźnych wskazaniach medycznych.
Możliwe działania niepożądane
Przy powolnym wlewie dożylnym preparat był zazwyczaj dobrze tolerowany. Zbyt szybkie podanie może prowadzić do nagłego spadku ciśnienia tętniczego. Opisywano także:
-
tachykardię,
-
duszność,
-
reakcje alergiczne (wysypka, zaczerwienienie, obrzęk),
-
w rzadkich przypadkach reakcję anafilaktyczną.
W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych infuzję należy natychmiast przerwać i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe, zgodnie z obowiązującymi standardami medycznymi.




























