Charakterystyka leku Mexidol
Mexidol występuje w postaci tabletek oraz roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego. Preparat jest produkowany w Rosji i dostępny w aptekach na receptę. Substancją czynną jest bursztynian etylometylohydroksypirydyny.
Roztwór zawiera substancje pomocnicze – wodę do wstrzykiwań oraz pirosiarczyn sodu. Działanie preparatu obejmuje:
-
zwiększenie odporności organizmu na czynniki uszkadzające;
-
poprawę tolerancji na zaburzenia krążenia, zatrucia oraz niedotlenienie;
-
normalizację krążenia mózgowego i działanie antyoksydacyjne;
-
poprawę właściwości reologicznych krwi oraz regulację poziomu płytek krwi;
-
obniżenie stężenia cholesterolu.
Tabletki, oprócz substancji czynnej, zawierają laktozę jednowodną, powidon K-30 oraz stearynian magnezu. W trakcie terapii zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów. Przedawkowanie może powodować zaburzenia snu.
Preparat może wchodzić w interakcje z lekami stosowanymi w terapii schorzeń somatycznych. Może nasilać działanie leków przeciwparkinsonowskich, przeciwdepresyjnych oraz przeciwdrgawkowych. Bywa stosowany w leczeniu zatrucia alkoholem etylowym.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, chronionym przed światłem, w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Okres ważności wynosi 3 lata, pod warunkiem prawidłowego przechowywania. Po jego upływie preparatu nie należy stosować.
W jakich stanach stosuje się wlew z Mexidolu?
Preparat znajduje zastosowanie głównie w neurologii i psychiatrii – zgodnie ze wskazaniami lekarskimi. Może być rozważany w następujących stanach:
- Udar mózgu (przebyty incydent mózgowo-naczyniowy).
Udar to nagłe zaburzenie krążenia mózgowego prowadzące do niedokrwienia i martwicy części mózgu. Stan ten może skutkować trwałą niepełnosprawnością.
- Uraz czaszkowo-mózgowy.
Obejmuje uszkodzenia kości czaszki lub tkanek miękkich. Objawy mogą obejmować ból głowy, zaburzenia pamięci, utraty przytomności.
- Zaburzenia autonomiczne (tzw. dystonia wegetatywna).
Dotyczą dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego. W polskiej praktyce medycznej nie są traktowane jako odrębna jednostka chorobowa, lecz jako zespół objawów towarzyszących innym schorzeniom neurologicznym lub internistycznym.
- Zaburzenia poznawcze w przebiegu miażdżycy naczyń mózgowych.
Zwężenie tętnic prowadzi do przewlekłego niedokrwienia mózgu, co może skutkować pogorszeniem pamięci i koncentracji.
- Zaburzenia lękowe.
Grupa zaburzeń psychicznych objawiających się nasilonym lękiem, napięciem oraz fobiami.
- Zespół abstynencyjny po alkoholu (tzw. kac).
Stan występujący po spożyciu alkoholu, objawiający się osłabieniem, suchością w ustach, bólem głowy, drżeniem rąk, nudnościami i obniżonym nastrojem. Nasilenie objawów zależy od ilości spożytego alkoholu.
- Zapalenie trzustki.
Stan zapalny trzustki objawiający się bólem brzucha oraz zaburzeniami jej funkcji.
- Zapalenie otrzewnej.
Ciężki stan zapalny błony surowiczej jamy brzusznej, przebiegający z objawami silnej intoksykacji i zagrożeniem życia.
- Ostry zawał mięśnia sercowego.
Martwica mięśnia sercowego spowodowana niedokrwieniem.
- Choroba Parkinsona.
Choroba neurodegeneracyjna prowadząca do rozwoju zespołu parkinsonowskiego. Objawy obejmują osłabienie, zaburzenia snu, pogorszenie pamięci, ból oraz parestezje kończyn.
- Jaskra otwartego kąta.
Schorzenie okulistyczne związane z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym i uszkodzeniem nerwu wzrokowego, prowadzące do pogorszenia ostrości widzenia i bólu oczu.
- Encefalopatia dyscyrkulacyjna (przewlekła niewydolność krążenia mózgowego).
Stan wynikający z długotrwałego niedokrwienia mózgu, prowadzący do stopniowego uszkodzenia neuronów.




























