Rehabilitacja sportowców po urazach w Warszawie

Kompleksowa rehabilitacja sportowców po urazie w Warszawie.
Wsparcie zespołu specjalistów: rehabilitantów, lekarzy, fizjoterapeutów, instruktorów kinezyterapii, masażystów, a także psychologów i psychoterapeutów.

Przyczyny urazów u sportowców

U zawodowych sportowców ryzyko uszkodzeń narządu ruchu jest istotnie wyższe. Wynika to z konsekwencji długotrwałych i nadmiernych obciążeń fizycznych, które prowadzą m.in. do:

• zwiększonej ruchomości jednych stawów przy jednoczesnym ograniczeniu ruchomości innych
  (np. u kolarzy duża mobilność stawów skokowych przy mniejszej ruchomości stawów biodrowych i barkowych),

• niewystarczającej wytrzymałości więzadeł i mięśni przy szybko rosnących zdolnościach siłowo-szybkościowych mięśni,

• zmian w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego i układu hormonalnego oraz zaburzeń procesów metabolicznych,

• procesów patologicznych w tkankach narządu ruchu: niedotlenienia, hipoksemii, wzmożonego napięcia mięśniowego, zaburzeń mikrokrążenia.

Bezpośrednie przyczyny urazów:

• systematyczne zwiększanie obciążeń niedostosowanych do wieku i możliwości organizmu,

• trening w stanie przewlekłego zmęczenia,

• gwałtowny wzrost intensywności wysiłku,

• błędy w metodyce treningowej oraz niespełnienie wymogów organizacyjnych
  (niewystarczające oświetlenie, nieprzygotowany sprzęt, podwyższona wilgotność, wady obuwia i odzieży sportowej itp.),

• zbyt wczesny powrót do treningów po przebytych urazach lub chorobach,

• urazy mechaniczne wynikające z uderzeń w sportach kontaktowych, takich jak boks, karate i inne dyscypliny o podwyższonym ryzyku.

Zasady rehabilitacji sportowców

• Współpraca lekarza i trenera.

Po przeprowadzeniu badań diagnostycznych lekarz i trener wspólnie analizują wyniki i opracowują indywidualny plan leczenia oraz powrotu do aktywności sportowej.

• Jak najwcześniejsze rozpoczęcie rehabilitacji.

Już w pierwszym dniu po zakończeniu ostrej fazy urazu należy wdrożyć ćwiczenia usprawniające o charakterze leczniczym. Są to dostosowane do możliwości pacjenta formy aktywności fizycznej, które pomagają zapobiegać powikłaniom. Ma to szczególne znaczenie u sportowców, u których dochodzi do nagłego ograniczenia obciążeń treningowych. Wczesna profilaktyka skraca czas rekonwalescencji.

• Kompleksowość.

Stosowane metody powinny być możliwie zróżnicowane, co zwiększa skuteczność terapii i precyzję oddziaływania.

• Etapowość i ciągłość.

Proces chorobowy lub pourazowy u sportowca przebiega w czterech fazach: ostrej, podostrej, remisji i odbudowy. Cele rehabilitacji muszą być dostosowane do aktualnego stanu organizmu na każdym z tych etapów.

Celem rehabilitacji jest pełne przywrócenie zdrowia psychosomatycznego, ogólnej sprawności fizycznej oraz wydolności sportowej.

Etapy rehabilitacji

Rehabilitacja medyczna

Co dzieje się w organizmie:

• wygasanie procesu chorobowego oraz gojenie uszkodzonych struktur
  (zrost kostny, regeneracja mięśni, więzadeł itp.),

• aktywizacja procesów regeneracyjnych i mechanizmów kompensacyjnych,

• normalizacja funkcjonowania układu odpornościowego.

Cele: przystosowanie pacjenta do codziennych obciążeń oraz utrzymanie ogólnej wydolności organizmu.
W przypadku urazów o średnim i ciężkim przebiegu etap ten najczęściej realizowany jest w placówce medycznej lub ośrodku rehabilitacyjnym.

Rehabilitacja sportowa

Co dzieje się w organizmie:
utrzymują się pojedyncze zaburzenia funkcji ruchowych oraz następstwa przebytej patologii.

Cele: eliminacja deficytów funkcjonalnych, odbudowa ogólnej sprawności fizycznej oraz przygotowanie do wstępnych obciążeń sportowych.

Początkowy etap treningu sportowego

Co dzieje się w organizmie:
wydolność sportowa nie została jeszcze w pełni odzyskana.

Cel: przygotowanie do powrotu do pełnowartościowego procesu treningowego.

W tym okresie zawodnik trenuje indywidualnie i pozostaje pod stałą kontrolą lekarza zespołu. W razie potrzeby stosowane są wybrane metody rehabilitacji medycznej. Decyzję o dopuszczeniu do pełnych treningów oraz udziału w zawodach podejmuje wyłącznie lekarz.

Podstawowe metody rehabilitacji sportowców

Na wszystkich etapach stosuje się podejście kompleksowe, łączące różne metody terapeutyczne.

• Psychokorekcja.

Adaptacja psychologiczna do zmienionej w wyniku urazu sytuacji życiowej. Profilaktyka oraz leczenie niekorzystnych zmian psychicznych.
Specjaliści: psycholog, psychoterapeuta, lekarz psychiatra.

• Kinezyterapia (ćwiczenia lecznicze).

Normalizacja funkcji ruchowych, podtrzymanie wytrenowania organizmu, redukcja napięcia — również o charakterze psychicznym.
Specjalista: fizjoterapeuta / instruktor kinezyterapii.

• Zabiegi fizjoterapeutyczne (fonoforeza, jonoforeza, elektrostymulacja i inne).

Profilaktyka oraz leczenie różnych stanów patologicznych.
Specjalista: fizjoterapeuta.

• Refleksoterapia (akupunktura, igłoterapia i inne).

Regulacja pracy układu nerwowego oraz aparatu mięśniowo-szkieletowego.
Specjalista: lekarz (najczęściej neurolog z odpowiednimi uprawnieniami).

• Terapia manualna.

Korekcja zaburzeń ortopedycznych, neurologicznych i czynnościowych. Redukcja bólu, poprawa funkcji kręgosłupa, stawów i mięśni.
Specjalista: terapeuta manualny.

• Masaż leczniczy i sportowy.

Normalizacja napięcia mięśniowego, przygotowanie do większych obciążeń fizycznych, redukcja zmęczenia i przyspieszenie regeneracji.
Specjalista: masażysta / fizjoterapeuta.

• Żywienie sportowe.

Indywidualne planowanie diety zapewniającej odpowiednią podaż białek, węglowodanów, tłuszczów, minerałów i witamin.
Specjaliści: dietetyk, trener.

• Trening ukierunkowany.

Odbudowa ogólnej oraz sportowej wydolności organizmu.
Specjaliści: fizjoterapeuta, rehabilitant sportowy, trener.

• Zaopatrzenie ortopedyczne (dobór wkładek ortopedycznych, ortez, gorsetów, stabilizatorów, opatrunków unieruchamiających, gipsu itp.).

Ułatwienie funkcji ruchowych oraz zapobieganie powikłaniom.
Specjaliści: ortopeda, neurolog, chirurg, rehabilitant sportowy.

• Farmakoterapia.

Leczenie bólu oraz stosowanie leków ukierunkowanych na konkretną patologię, odbudowę zaburzonych funkcji i profilaktykę powikłań.
Specjaliści: lekarze odpowiednich specjalizacji zaangażowani w proces leczenia.